Art


werk in uitvoering

En zo start het nieuwe jaar met een gouden kans... terwijl de plannen voor een langer verblijf met de kunstkar op Tuin in de Stad in Groningen in het water vallen word ik liefdevol opgevangen door een vriendin. In haar logeerkamer knutsel ik met collages in afwachting van... iets. En jawel: plotseling ontvang ik bericht dat er voor mij een appartement beschikbaar is in Leeuwarden! Hoera! Zodra de sneeuw verdwijnt fiets ik naar buurprovincie Friesland. De kunstkar staat daar voorlopig op stal (letterlijk) en vanuit de luxe van een vaste stek ga ik in deze nieuwe woonplaats aan de slag met het samenstellen van mijn jaarlijkse expositie. De nomadische monotypes verdienen het om getoond te worden.

Wordt vervolgd.

De maand december blijkt voor het fietsen vooral een periode van stilstand te zijn geweest. Weersomstandigheden maakten dat ik niet langer vanuit de kunstkar kon opereren. Wel lukte het om tijdens kerstvakantie in Engeland nieuwe ontdekkingen te doen. Een paar voorbeelden uit de serie tea & toast en diverse papieren bewerkingen. 

Sinds september 2018 woon en werk ik op 2 vierkante meter, met mijn minicaravan achter de ligfiets verplaats ik me al trappend door het land. Dagelijks leven als nomade is een hele kunst op zich. 'Atelier houden op locatie' betekent gebruik maken van materiaal dat me voor de voeten komt: water, gras, grond, stront. De kunstkar-voorraad levert zaken als papier, pigment en potloden.  Het toegepaste procedé is simpel: materie, kleur + papier + druk = monotype. 

Landbouwers zijn beeldhouwers: er moet worden gespit en er zal worden geschapen. Het overgangsgebied van Drenthe naar Groningen brengt inspiratie voor veel. Op locatie bij Tuin in de Stad is niets logischer dan te beginnen met een nieuwe serie monotypes getiteld 'In the Dutch Mountains'.

Ligfietsen betekent laag bij de grond zijn en dat heeft weer tot gevolg dat het wegdek meer opvalt en dankzij de asfaltstrepen ineens een stuk interessanter blijkt.

Schapen, runderen, paarden en ook ganzen, gras poepen doen ze allemaal. Cellulose van planten vormt de basis voor het scheppen van papier. Poeppapier. De eerste probeersels met deze nieuwe materie geven aanleiding om verder te experimenteren. Zo ontdek ik welke stappen nodig zijn en welk gereedschap. Het procedé van pulp koken is wellicht iets te bewerkelijk vanuit de kunstkar, maar als ik een voorraadje handgeschepte vellen kan aanleggen lukt het vast om er onderweg op voort te borduren. 


2018


2016/2017


2015


2014


art speak

Anne van Dalen's work is not a window into some imaginative dreamscape nor is it some sort of pictorial philosophical treatise. We can also dismiss any didactic polemic so what is it? Having observed Anne van Dalen at work and discussed her work and work methods with her in some depth, I have come to the conclusion it is about materials and process and above all, experience. Quite clearly the physical action of painting is a strong component and motivation in her creative process and this can also be applied to her three dimensional work. Her finished work, or more accurately, her abandoned work is the evidence of her activity and her search for a result that resonates with her. Just how far can you take the possibilities of a work in progress before you go too far. When are you at the pinnacle of possibilities? When will one more brush stroke, one more splash, one more rub of the hands become one too much? It is a creative high wire act without a safety net. just the disappointment of killing your own child with too much attention. Van Dalen laughs at this as she admits to the despondency of failure on many occasion but this she says, is offset by the successes. But, and this is true of all artists, most artists don't discuss it, they quietly edit their so the public only see what the artist regards as the best. This is what I find refreshing about Van Dalen, art isn't a mystery and it isn't rarified. Art to her is an interaction with the physical world. Her art is a document of a short period in time. In the grand scheme of things, it is when the activity stops and the work is abandoned and becomes a frozen moment. It is a map of one person's experience as they move through this world, a marker, a sign saying 'I exist'.  - Keith Brighouse, artist